- تعداد نمایش : 3
- تعداد دانلود : 4
- آدرس کوتاه شده مقاله: https://bahareadab.com/article_id/2084
- کد IranDOI مقاله: IranDOI :10.irandoi.2002/bahareadab.2026 .19 .8375
ماهنامه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)
سال 19،
شماره 9،
،
شماره پی در پی 127
روایتشناسی رمان«یک پروندۀ کهنه» از«رضا جولایی»(تنش و تعامل میان منطق جنایی و گسترش روایت تاریخی)
صفحه
(131
- 145)
قهرمان شیری (نویسنده مسئول)، زاهده ترکاشوند
تاریخ دریافت مقاله
: خرداد 1405
تاریخ پذیرش قطعی مقاله
: شهریور 1405
چکیده
زمینه و هدف: رمان«یک پروندۀ کهنه» از رضا جولایی، میان دو ژانر رواییِ متفاوت حرکت میکند: ژانر جنایی که بر کشف رابطۀ علّی حادثه استوار است و ژانر تاریخی که میکوشد از طریق گسترش زندگی و مناسبات شخصیتها، فضای اجتماعی ـ سیاسی تهران دهۀ ۱۳۲۰ را بازسازی کند. مسئله اصلی پژوهش این است که این دو ژانر چگونه به واسطۀ سازماندهی زمان، توزیع و تکرار اطلاعات و نحوۀ تنظیم فاصله روایی، با یکدیگر ترکیب میشوند و فرم رمان را میسازند و چه پیامدهایی برای انسجام روایت دارند.
روشها: این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با تکیه بر مفاهیم روایتشناسی ژرار ژنت یعنی نظم، تداوم، تکرار، وجه و آوا، انجام گرفته است.
یافته ها: یافته ها نشان میدهد که شگردهای روایتشناسی در رمان کارکردی دوگانه و درهمتنیده دارند. در سطح نظم، بازگشتهای زمانی، گذشته را به فرایند کشف حادثه پیوند میدهند و به جای ایجاد ابهام زمانی، زمینه ها و انگیزه های شکلگیری جنایت را تدریجاً آشکار میکنند. در سطح تداوم، خرده روایتها با گسترش جزئیات تاریخی و شخصیتی از شتابِ پیشروی پرونده میکاهند، اما امکان بازسازی فضای اجتماعی و سیاسی دوره را فراهم میکنند. بسامد با بازگویی و بازتفسیر رخدادها، اطلاعات پرونده را تکمیل میکند؛ از حیث وجه، کانونیسازی صفر، ساخت غالب روایت است، هرچند در بخشهایی برای دسترسی خواننده به اطلاعات پرونده و تجربۀ شخصیتها به کانونیسازی درونی نزدیک میشود. و آوا سازوکاری برای تنظیم رابطۀ خواننده با شخصیتها است و نحوۀ دریافت و ارزیابی شخصیتها و گذشته تاریخی را شکل میدهد.
نتیجه گیری: برآیند این یافته ها نشان میدهد که این پنج مقولۀ روایی به صورت جداگانه عمل نمیکنند، بلکه در قالب سازوکاری واحد، رابطۀ میان«کشف پرونده» و «فهم زمینۀ تاریخی» را تنظیم میکنند. ازاینرو، تنش میان ژانر جنایی و روایت تاریخی در«یک پروندۀ کهنه» نه صرفا در سطح مضمون، بلکه در سازماندهی زمان، توزیع اطلاعات، سرعت روایت و دسترسی به ذهن شخصیتها شکل میگیرد و رمان از طریق این سازماندهی، حادثۀ جنایی را هم به عنوان مسئله ای برای کشف و هم به عنوان رخدادی برای فهم تاریخی بازسازی میکند.
کلمات کلیدی
روایت شناسی
, ژرار ژنت
, رضا جولایی
, رمان فارسی
, یک پروندۀ کهنه
- احمدی، بابک. (۱۳۸۸). ساختار و تأویل متن. تهران: مرکز
- اخوت، احمد. (۱۳۷۱). دستور زبان داستان. تهران: فردا
- آقابابایی، سمیه و فاطره واثقی(1401). بازخوانی رمان ماه غمگین، ماه سرخ از رضا جولایی بر اساس نشانه شناسی اجتماعی پییرگیرو، ششمین همایش بینالمللی زبان و ادبیات فارسی
- ـــ ـــ (1404 ) تحلیل روابط ترامتنی سه رمان یک پروندۀ کهنه، شکوفه های عناب و ماه غمگین سرخ از رضا جولایی. نشریه تفسیر و تحلیل متون زبان وادبیات فارسی(دهخدا) دورۀ 17، شمارۀ66
- ایگلتون، تری. (1388). پیشدرآمدی بر نظریه ادبی، ترجمه عباس مخبر، ویراست دوم، چاپ پنجم،
- تهران: نشر مرکز
- پاینده، حسین.(1397)، نظریه و نقد ادبی(درسنامه ای میان رشته ای) جلد اول، چاپ اول، تهران: انتشارات سمت
- پاشایی، مژده مریم و کامران فخری وپروانه عادلزاده(1405 ) تحلیل شخصیت و شخصیت پردازی در روایتهای تاریخمند رضا جولایی. ماهنامۀ علمی سبکشناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب).
- تولان، مایکل. (۱۳۸۳). روایتشناسی: درآمدی زبانشناختی ـ انتقادی. ترجمۀ سیده فاطمه علوی و
- فاطمه نعمتی. تهران: انتشارات سمت
- ریمونکنان، شلومیت(1387)، روایت داستانی،بوطیقای معاصر، ترجمۀ ابوالفضل حری، تهران: انتشارات بنیاد سینمایی
- ژنت، ژرار(1398)، گفتمان روایت(جستاری در باب روش) ترجمۀ معصومه زواریان، تهران: انتشارات سمت
- جولایی، رضا. (۱۳۹۸). یک پروندۀ کهنه. تهران: نشر آموت
- لاجوردیزاده، شبنم(1404)، آیرونی و بینامتنیت در فراداستان تاریخ نگارانۀ رمان «سوءقصد به ذات همایونی». با تکیه بر آرای هاچن. نشریه ادبیات پایداری
- مرادی، ایوب و رقیه موسوی(1401)، کشمکش رئالیسم داستانی و تاریخ در رمان«یک پروندۀ کهنه» رضا جولایی با تکیه بر آراء ژان فرانسوا لیوتار مجله ادبیات معاصرپارسی، سال دوازدهم شماره 2
- میرصادقی، جمال. (۱۳۹۴). عناصر داستان. تهران: سخن
