%0 Journal Article
%T تحلیل عرفانی افسون سخن و ارزش کلام در رمانتیسم در شعر سهراب سپهری بر اساس رویکرد نشانه شناسی تأویلی امبرتو اکو
%J  ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A شلیر رحمانی
%A فاطمه مدرسی
%D 2025
%\ 1404/03/09
%N 114
%V 18
%P 259-279
%K افسون سخن
%K  ارزش کلام
%K  رمانتیسم
%K  عرفان
%K  نشانه شناسی تأویلی
%K  سهراب سپهری
%X زمینه و هدف: رمانتیسم عرفانی به عنوان مطالعاتی بینارشته ای
در حوزه ادبیات، پیوندی میان رمانتیسم و عرفان
برقرار میکند. افسون سخن و ارزش کلام، یکی از مؤلفه های بنیادین مکتب رمانتیسم است
که در پیوند با عرفان قابلیت فراوانی برای تولید معنایی چندلایه ایجاد میکند. این پژوهش میکوشد به این پرسش پاسخ دهد که کلام
و سخن در عرفان و مکتب رمانتیسم در اشعار
سهراب سپهری چه جایگاهی دارد و چگونه میتوان این اشعار را از منظر نشانه شناسی
تأویل کرد. 

روش‌: پژوهش پیش رو، به بررسی نشانه شناختی مؤلفه های
رمانتیکی و عرفانی و خوانش آنها در اشعار منتخب سهراب سپهری پرداخته است. بدین
منظور، دو شعر از اشعار سهراب سپهری با روش تحلیلی- توصیفی مبتنی بر داده های
کتابخانه ای تحلیل و بر اساس رویکرد نشانه شناسی تأویلی امبرتو اکو، از منظر
رمزگان عرفانی و مؤلفه های رمانتیک مورد
بررسی قرار گرفت.

یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که سپهری با بهره گیری از
استعاره های طبیعت و رمزگانهای عرفانی، کلام را از سطح ابزاری ارتقا بخشیده و آن
را به عنوان موجودیتی زنده تلقی میکند.
این ویژگی امکان خوانشهای متنوعی را در بستر رمانتیسم عرفانی رقم میزند. 

نتیجه گیری: برآیند متن بیانگر
این است که واژه در اشعار سپهری به عاملی برای شهود و مکاشفه تبدیل شده است و به کارگیری
رویکرد تأویلی امبرتو اکو در خوانش اشعار سپهری، افزون بر آشکارسازی ابعاد پنهان
ارزش کلام، الگویی روشمند برای تحلیل متون ادبی با مؤلفه های عرفانی و رمانتیک
ارائه میدهد.
%U https://bahareadab.com/article_id/1892