%0 Journal Article
%T واکاوی مفاسد اجتماعی در آثار صادق چوبک
%J  ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 
%I بهار ادب
%Z 3060-5660
%A ناصر کهتری بناب
%A آرش مشفقی
%A رحیم عبداله فام
%D 2026
%\ 1404/12/10
%N 123
%V 19
%P 183-206
%K صادق چوبک
%K  مفاسد اجتماعی
%K  ناتورالیسم
%K  فقر ساختاری
%K  مسخ انسانیت
%K  جبر محیطی.
%X زمینه و هدف: صادق چوبک به عنوان
یکی از پیشگامان ناتورالیسم در ادبیات داستانی ایران، همواره نگاهی تند و عریان به
لایه های زیرین جامعه داشته است. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی مفاسد اجتماعی در
آثار چوبک و تبیین پیوند میان فقر ساختاری، استبداد سیاسی و زوال اخلاقی در زیست‌جهان
داستانی اوست. این مطالعه در پی آن است که نشان دهد چگونه نویسنده از ابزار
ناتورالیسم برای نمایش مسخ انسانیت در بحبوحه بحرانهای تاریخی ایران (۱۳۲۰-۱۳۴۵) بهره جسته است. 

روش: این پژوهش با رویکردی
توصیفی- تحلیلی و بر مبنای مبانی نظری مکتب ناتورالیسم انجام شده است. 

یافته های
پژوهش: در نگاه
چوبک، فساد نه یک انتخاب فردی، بلکه محصول «جبر محیطی» و «فقر ساختاری» است. او با
استفاده از زبان عریان و «زیبایی‌شناسی زشتی»، دیوار عادت را فرو میریزد و شوک‌درمانی
را به عنوان راهبردی برای آگاهی‌بخشی برمیگزیند.

نتایج: چوبک با ترسیم نمونه هایی از فرودستان مسخ‌شده
و افشای فساد در پوششهای شرعی و اداری، درصدد نمایش بن‌بستهای اخلاقی جامعه ای است
که در آن غرایزِ بقا بر فضایل انسانی چیره شده اند. اگرچه آثار او با تلخی و سیاهی
عجین است، اما این زشت‌نگاری در واقع نوعی جراحی ادبی برای افشای کانونهای عفونت
اجتماعی به قصد اصلاح و بیداری وجدان جمعی است.
%U https://bahareadab.com/article_id/2026