امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136157120220321A study of the aims and intellectual goals of the same judges of Hamedan regarding mystical interpretationبررسی اغراض و اهداف فکری عین‌القضات همدانی پیرامون تأویل عرفانی137153622710.22034/bahareadab.2022.6227faنادرجوادزادگانمربی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانyes n.javadzadehghan@gmail.comJournal Article13990911BACKGROUND AND OBJECTIVES: In Islam, the discussion of interpretation has been used for the first time regarding the verses of the Holy Quran. Some commentators consider the meaning of interpretation to be derived from the existence of nested truths that are presented in the verses of the Qur"an, especially similar verses, and therefore, while accepting the outward meaning, they also find out the inner meaning or meanings. Ein al-Qudat Hamedani (492-525 AH), like other mystics before and after him, in the prose of his Sufis, including the arrangements he wrote at the request of a group of his followers and in the letters which are now in the hands of 159 letters Has cited many divine verses and used them as a basis for reasoning and proving his theories and thoughts. This study intends to study the interpretation of the verses of the Qur"an in the preparations and letters of the judges of Hamedan and to examine his distinctive perception of interpretation. METHODOLOGY: This research has been done by descriptive-analytical research method based on library studies and relying on the main and mystical sources about interpretation in the works of Ain al-Quds Hamedani. FINDINGS: The same judges of Hamedani in their writings (letters) and arrangements have used interpretation in different states and forms in order to expand and expand the concepts of the Qur"an. In a general division, these interpretations of the same judges can be placed in two general and basic categories, direct and indirect. CONCLUSION: The interpretations of the same judges are sometimes used according to his personal taste and sometimes in order to convince the audience and sometimes to complete his wise speech. At various levels, Ayn al-Quds has considered the interpretation of divine verses and the stories of the prophets from the Qur"an.زمینه و هدف: در اسلام بحث پیرامون تأویل، نخستین بار درخصوص آیات قرآن‌کریم بکار رفته است. برخی مفسّران، معنای تأویل را نشئت‌گرفته از وجود حقایقی تودرتو میدانند که در آیات قرآن بویژه آیات متشابه ارائه شده است و بنابراین ضمن پذیرش معنای ظاهری، از معنا یا معناهای درونی نیز سراغ میگیرند. عین‏القضات همدانى (492-525 ق)، همچون دیگر عرفاى قبل و بعد از خود، در نثرهای صوفیان خود ازجمله در تمهیدات که آن را به درخواست گروهى از مریدانش به رشته تحریر درآورده و در نامه ها که اکنون 159 نامه از آنها در دست است، استناد فراوانی به آیات الهى کرده است و آنها را دستمایه استدلال و اثبات نظریات و افکار خود قرار داده است. این پژوهش بر آن است به بررسى تفسیر و تأویل آیات قرآن در تمهیدات و نامه های عین‏القضات همدانی بپردازد و دریافت متمایز او از تأویل را مورد بررسی قرار بدهد. روش مطالعه: این تحقیق با شیوۀ پژوهش توصیفی-تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و با تکیه بر منابع اصلی و عرفانی پیرامون تأویل در آثار عین‌القضات همدانی صورت پذیرفته است. یافته ها: عین‌القضات همدانی در مکتوبات (نامه ها) و تمهیدات از تأویل در حالتها و صورتهای مختلف بمنظور گسترش و بسط مفاهیم قرآن بهره برده است. در یک تقسیم‌بندی کلی میتوان این تأویلات عین‌القضات را در دو دستۀ کلی و اساسی مستقیم و غیرمستقیم جای داد. نتیجه گیری: تأویلات عین‏القضات گاهی مطابق ذوق شخصى او و گاهی در راستاى اقناع مخاطبان و گاه جهت تکمیل گفتار حکیمانه اش بکار رفته است. عین‌القضات در سطوح مختلفی تأویلی آیات الهی و داستانهای پیامبران از قرآن را مورد توجه قرار داده است.عین‌القضات همدانی, تمهیدات, مکتوبات (نامه ها), انواع تأویل, اقتضای حال.Hamedani Judges, Preparations, Letters, Types of Interpretation, Current Necessityhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1238.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1238.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی اغراض و اهداف فکری عین‌القضات همدانی پیرامون تأویل عرفانیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the aims and intellectual goals of the same judges of Hamedan regarding mystical interpretation