امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136179620240420Analysis of the play "Andorra" showing war or love based on Aristotelian and non-Aristotelian structureتحلیل نمایشنامه «آندورا» نمایش جنگ یا عشق بر پایه ساختار ارسطویی و غیر ارسطویی101116730910.22034/bahareadab.2024.7309faمارالغلامی کوتناییدانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.yesmaral.gh.lit@gmail.comعلیدلیردانش آموخته کارشناسی ارشد کارگردانی و بازیگری، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.noali.dalir.art@gmail.comJournal Article14020327BACKGROUND AND OBJECTIVES: World war ‖and its devastating effects have created some plays about loneliness doubt, ‌war, ‌and destruction. Max Rudolf Frisch is one of the authoress who has created several works in the field. He is a Swiss architect, Journalist, novelist and play writer born in Zurich, In 1911. He has created numerous works such as "Andorra play" which is examined for the distortion of time, character, narration, prediction war, antisemitism. Andorra and Love. The main subject is studying and analyzing the dramatic elements of the play, based on Aristoteles and non-Aristoteles structure as the two main theories for play writing. Which (carefully) examine the structure and the hidden concept of the play. further more, showing the power of the author with precise and scientific criticism, the weakness of drama is also identified. METHODOLOGY: The analytical pattern of this research is based on library studies. To comprehend the content and structure of the play, "Andorra," a thorough reading was initially conducted. The text was then analyzed from various perspectives based on Aristotelian theory and modern structure in a non-Aristotelian format. FINDINGS: The main characteristic of Aristotelian play structure is its reliance on the unity of the three acts. On the other hand, modern drama is accompanied by elements such as non-locus, non-time, and narrative disruption. The investigations indicate that "Andorra" as a modern work has utilized elements from both the Aristotelian and modern patterns in its structure. CONCLUSION: Analyze show that the play can be divided into two parts; Aristotle;(tables; one to 12) and non-Aristoteles (nine scene or Avant scene) Due to negative effects of Avant’s(prediction) the non-Aristotle’s part has less dramatic action and less creative narration which lead to less suspense in the play. this is a weakness of the work, but Frisch"s strength is hiding Love beyond antisemitism. on the other hands, the hidden Love is main element of the start or end point of the drama.another main concern of the characterse of the play even the author himself is the concept of war. analysis shows that there is no singe of fear ,horror , violation,of the law in the entire drama only at the end of the play does it become concrete with the presence of the black -clads. analysis shows that there is no singe of fear ,horror , violation,of the law in the entire draonly at the end of the play does it become concrete with the presence of the black -clads. analysis shows that there is no singe of fear ,horror , violation,of the law in the entire drama only at the end of the play does it become concrete with the presence of the black -clads. analysis shows that there is no singe of fear ,horror , violation,of the law in the entire drama only at the end of the play does it become concrete with the presence of the black -clads.هدف و زمینه: جنگ جهانی دوم و تأثیرات مخرب آن سبب خلق نمایشنامه هایی با مضامین تنهایی، شک، جنگ و تباهی شده است. «ماکس رودولف فریش» یکی از نویسندگانی است که در این زمینه دست به خلق آثاری چند زده است. او نمایشنامه نویسی سوئیسی است. از میان آثار او «نمایشنامه آندورا» از منظر «بی‌نظمی در زمان، شخصیت، روایت»، «پیش‌گویی»، «جنگ»، «یهودستیزی»، «آندورا» و «عشق» مورد بررسی قرار میگیرد. هدف اصلی، بررسی و تحلیل عناصر دراماتیک نمایشنامه باتکیه بر «ساختار ارسطویی و غیره ارسطویی» به عنوان دو نظریۀ اصلی در رویکرد نمایشنامه نویسی است تا با بررسی دقیق ساختاری و محتوایی نمایشنامه، مفاهیم و نکات اصلی و پنهان شده در لایه های زیرین اثر آشکار شود و در کنار نمایاندن توانمندی نویسنده با نقدی دقیق و علمی نقاط ضعف موجود در درام را نیز مشخص نماییم. روش مطالعه: الگوی تحلیلی این پژوهش به شیوۀ مطالعات کتابخانه ای است. برای تسلط بر محتوا و ساختار اثر در ابتدا به خوانش دقیق نمایشنامه آندورا پرداخته شد و سپس متن بر اساس نظریۀ ارسطویی و ساختار مدرن در قالب غیرارسطویی از جنبه های مختلف یاد شده مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: مشخصۀ اصلی ساختار نمایشنامۀ ارسطویی بر وحدت سه گانه استوار است. درحالیکه درام مدرن با مؤلفه هایی چون بی مکانی، بی زمانی و شکست روایت همراه است. بررسی ها حاکی از آن است که نمایشنامۀ آندورا به عنوان اثری مدرن در ساختار خود از هر دو شیوۀ ارسطویی و مدرن به نوعی استفاده کرده است. نتیجه گیری: نمایشنامه به دو بخش ارسطویی (تابلوهای یک تا دوازده) و غیر ارسطویی نه صحنه (آوانسنها) قابل‌تقسیم است. بخش غیر ارسطویی به واسطه تأثیر منفی حضور آوانسها (پیشگویی) دارای کمترین کنش دراماتیک است. قدرت خلق روایتی خلاقانه را ندارند، باعث کاهش تعلیق در نمایشنامه میشوند و از نقاط ضعف ساختاری اثر محسوب میشوند. قدرتمندی فریش در پرداخت مفهوم عمیق «عشق» در ورای مفاهیم یهودستیزی و در لایه های پنهان نمایشنامه است. عنصری مؤثر که در حقیقت آغازگر و پایان‌بخش درام است. یکی دیگر از اصلی‌ترین دغدغه های اشخاص نمایشنامه و حتی نویسنده مفهوم جنگ است. در سراسر درام کوچک‌ترین تأثیر و نمودی از جنگ در قالب ترس، فقر، وحشت جمعی، بی عملی به قانون و.. در میان مردم آندورا حضور ندارد و تنها در پایان اثر این مفهوم از کلمه فراتر رفته و با حضور سیاه پوش‌ها شکل عینی مییابد.آندورا, فریش, یهودستیزی, ساختار ارسطویی و غیر ارسطوییAndorra, Frisch, Antisemitism, Aristotelian and non –Aristotelian structureshttps://bahareadab.com/downloadPDF/1611.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1611.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل نمایشنامه «آندورا» نمایش جنگ یا عشق بر پایه ساختار ارسطویی و غیر ارسطوییhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis of the play "Andorra" showing war or love based on Aristotelian and non-Aristotelian structure