امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912220260622The Role of Narrative Dialogues in Representing Female Power A Study Based on Four Novels by Women Writersبررسی جایگاه گفتگوهای داستانی در نمایش قدرت زنانه (با تکیه بر چهار رمان از نویسندگان زن)237261817910.irandoi.2002/bahareadab.2026.8179faفاطمهمیرزاییدانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.noFatemeh1992mirzaei@gmail.comحمیرازمردیاستاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.yeszomorrodi@ut.ac.ir Journal Article14041114BACKGROUND AND OBJECTIVES: Dialogue is not merely an instrument for the exchange of information; rather, it constitutes a foundational site for the construction of power, identity, and meaning within human relationships. Discourse theories, by focusing on the modes of production, reproduction, and contestation of power within language and social interaction, enable the analysis of structures latent in everyday communication. Consequently, examining the position of women within discursive power structures is an undeniable necessity, as women have historically and contemporarily faced various forms of exclusion, marginalization, and stereotypical representation, while playing a pivotal role in redefining—or subverting—dominant discourses. The objective of this research is to investigate the representation of women’s power in fictional dialogues, with a focus on the thematic content of four novels by contemporary Iranian female authors: The House of the Adrishis (1991) by Ghazaleh Alizadeh, Bamdad-e Khomar (1995) by Fattaneh Haj Seyyed Javadi, Gypsy by the Fire (1999) by Moniru Ravanipour, and Autumn is the Last Season of the Year (2014) by Nasim Marashi. METHODOLOGY: Adopting a critical approach, this study employs Critical Discourse Analysis (CDA) and Michel Foucault’s theory of power to analyze the selected texts. Data were extracted through close reading of the novels and analyzed using thematic and discourse analysis methodologies. FINDINGS: The findings indicate that the authors, through a critical lens on gender stereotypes, have challenged established roles such as the ‘homemaker,’ the ‘self-sacrificing mother,’ and the ‘submissive wife,’ thereby placing women on a trajectory toward the pursuit of identity, autonomy, and meaning. Furthermore, by exercising decision-making power and employing critical inquiry, female characters have transformed language into a tool for resistance and the reconfiguration of feminine roles. CONCLUSION: By representing the nuances of daily life alongside the tensions of coercion and resistance, these authors aim to depict the lived experiences of women navigating the struggle between tradition and modernity. Beyond these aspects, the aforementioned novels, by transcending submissive language and stereotypical narratives, have fostered a novel discourse in which women transition from silence and isolation toward agency and self-awareness.زمینه و هدف: نظریه های گفتمان، با تمرکز بر نحوۀ تولید، بازتولید و چالش قدرت در زبان و تعاملات اجتماعی، امکان تحلیل ساختارهای پنهان در ارتباطات روزمره را فراهم میکنند. از این رو، بررسی جایگاه زنان در ساختارهای گفتمانی قدرت، ضرورتی انکارناپذیر است؛ زیرا زنان در بسیاری از جوامع تاریخی و معاصر با اشکال مختلفی از حذف، حاشیه نشینی و بازنماییهای کلیشه ای مواجه بوده اند و نقش مهمی در بازتعریف گفتمانهای غالب یا مقابله با آن ایفا میکنند. هدف این پژوهش، بررسی چگونگی بازنمایی قدرت زنان در گفتگوهای داستانی، با تمرکز بر سطح محتوایی در چهار رمان از نویسندگان زن معاصر ایران است: خانۀ ادریسی ها (1370) نوشتۀ غزاله علیزاده، بامداد خمار (1374) نوشتۀ فتانه حاج سیدجوادی، کولی کنار آتش (1378) نوشتۀ منیرو روانی پور و پاییز فصل آخر سال است (1393) نوشتۀ نسیم مرعشی. روش مطالعه: پژوهش حاضر با رویکرد انتقادی و بهره گیری از نظریۀ قدرت میشل فوکو، به تحلیل این آثار پرداخته است. داده ها از طریق مطالعۀ متن رمانها استخراج شده و با روش تحلیل مضمون و گفتمان بررسی شده اند. یافته های پژوهش: این بررسی نشان میدهد که نویسندگان با نگاه انتقادی به کلیشه های جنسیتی، نقشهای تثبیت‌شده ای چون «زن خانه دار»، «مادر فداکار» و «همسر مطیع» را به چالش کشیده اند و زنان را در مسیر جستجوی هویت، استقلال و معنا قرار داده اند. همچنین شخصیتهای زن با استفاده از قدرت تصمیم گیری و به کمک پرسشهای انتقادی، زبان را به ابزاری برای مقاومت و بازتعریف نقش زنانه تبدیل کرده اند. نتایج پژوهش: نویسندگان زن با بازنمایی روزمرگی و چالشهای اجبار و مقاومت برای شخصیتهای زن داستان، در پی به تصویر کشاندن تجربۀ زیستۀ زنان در کشاکش سنت و مدرنیته هستند. به جز اینها، رمانهای مذکور، با عبور از زبان مطیع و روایتهای کلیشه ای، به خلق گفتمانی تازه دست یافته اند که در آن زنان از سکوت و انزوا به کنشگری و خودآگاهی میرسند.قدرت, فوکو, گفتگو, زنان, روابط قدرت.Power, Foucault, Dialogue, Women, Power relations.https://bahareadab.com/downloadPDF/2012.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2012.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی جایگاه گفتگوهای داستانی در نمایش قدرت زنانه (با تکیه بر چهار رمان از نویسندگان زن)https://bahareadab.com/en/article/The Role of Narrative Dialogues in Representing Female Power A Study Based on Four Novels by Women Writers