امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-61361912720261023Analyzing the structure of brevity in the pieces of Jalal Baqai Naini: an approach based on the action-time density model of Gerard Genette and John Austinواکاوی ساختار ایجاز در قطعه های جلال بقایی نایینی رویکردی بر پایه مدل تراکم کنشی- زمانی ژرار ژنت و جان آوستین103129837410.irandoi.2002/bahareadab.2026.8374faعلیرضابافرانیاستادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.yesBafrani57@pnu.ac.irJournal Article14050317BACKGROUND AND OBJECTIVES: Brevity is one of the most important stylistic features of Persian poetry and in the rhetorical tradition, it is referred to as the expression of a broad meaning in few and clear words. In contemporary poetry, brevity, in addition to the linguistic and rhetorical level, can also play a decisive role in the structure of the narrative, the organization of time, and the compression of speech acts. Jalal Baghaei Naini is one of the poets whose short pieces, by simultaneously utilizing narrative, dialogue, humor, allegory, and contrast, have a suitable capacity for studying this type of brevity. METHODOLOGY: The present study, with a descriptive-analytical approach, examines the structure of brevity in twelve pieces of Baqa"i"s poems. The theoretical framework of the study is based on the concept of brevity in Persian rhetoric, Gerard Genette"s theory of narrative tense, and John Austin"s speech act theory. FINDINGS: In this study, brevity is not simply considered as the elimination of words or the reduction of the volume of poetry, but rather as a process for condensing events, eliminating intermediate stages of narration, compressing time, and transforming speech into action. The samples are categorized into three groups: narrative brevity, allegorical brevity, and contrastive brevity, and in each sample, the relationship between temporal compression and the action capacity of speech is examined in an integrated manner. CONCLUSION: The findings show that by reducing the distance between event, speech, and outcome, Baghaei exploits the text"s compact capacity to convey meaning and critical message. In many pieces, dialogue replaces description and explanation, and a short sentence or response takes on the function of several stages of the narrative. Also, the results show that brevity in Baghaei"s poetry is not just a rhetorical device, but according to the examples examined, it can be considered one of the significant components of his personal style.زمینه و هدف: ایجاز از مهمترین ویژگیهای سبکی شعر فارسی است و در سنت بلاغی، به بیان معنای گسترده در الفاظ اندک و روشن گفته میشود. در شعر معاصر، ایجاز علاوه بر سطح زبانی و بلاغی، میتواند در ساختار روایت، سازماندهی زمان و فشرده سازی کنشهای گفتاری نیز نقش تعیین‌کننده ای داشته باشد. جلال بقایی نایینی از شاعرانی است که قطعه های کوتاه او با بهره گیری همزمان از روایت، گفتگو، طنز، تمثیل و تقابل، ظرفیت مناسبی برای مطالعه این نوع ایجاز دارند. روشها: پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ساختار ایجاز را در دوازده قطعه از اشعار بقایی بررسی میکند. چارچوب نظری پژوهش بر مفهوم ایجاز در بلاغت فارسی، نظریۀ زمان روایی ژرار ژنت و نظریۀ کنش‌گفتاری جان آوستین استوار است. یافته ها: در این بررسی، ایجاز صرفاً حذف واژه یا کوتاهی حجم شعر تلقی نمیشود، بلکه به عنوان فرایندی برای تراکم رخدادها، حذف مراحل میانی روایت، فشرده سازی زمان و تبدیل گفتار به کنش در نظر گرفته میشود. نمونه ها در سه گروه ایجاز روایی، ایجاز تمثیلی و ایجاز تقابلی دسته بندی شده اند و در هر نمونه، رابطۀ میان فشردگی زمانی و ظرفیت کنشی‌گفتار به صورت تلفیقی بررسی شده است. نتیجه گیری: یافته ها نشان میدهد که بقایی با کاهش فاصله میان رخداد، گفتار و نتیجه، از ظرفیت فشردۀ متن برای انتقال معنا و پیام انتقادی بهره میگیرد. در بسیاری از قطعه ها، گفتگو جایگزین توصیف و توضیح شده و یک جمله یا پاسخ کوتاه، کارکرد چندین مرحله از روایت را بر عهده میگیرد. همچنین، نتایج نشان میدهد که ایجاز در شعر بقایی تنها یک شگرد بلاغی نیست، بلکه با توجه به نمونه های بررسی‌شده، میتوان آن را یکی از مؤلفه های قابل‌توجه سبک شخصی او دانست.ایجاز, جلال بقایی نایینی, سبک شعری, زمان روایی, کنش‌گفتاری, تراکم کنشی–زمانیConciseness, Jalal Baghaei Naini, poetic style, narrative tense, speech act, action-temporal densityhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2083.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2083.pdfhttps://bahareadab.com/article/واکاوی ساختار ایجاز در قطعه های جلال بقایی نایینی رویکردی بر پایه مدل تراکم کنشی- زمانی ژرار ژنت و جان آوستینhttps://bahareadab.com/en/article/Analyzing the structure of brevity in the pieces of Jalal Baqai Naini: an approach based on the action-time density model of Gerard Genette and John Austin