امید مجد ماهنامه علمی سبک شناسی و تحلیلی متون نظم و نثر فارسی 3060-56603060-6136114020180807Explanation of the Reasons for Clear Quotations of "Kashf-ol Mahjub" in "Tazkira-Al-Awlia" in Sufis Miracle Reportتبیین دلایل اقتباسهای آشکار تذکره الاولیاء از کشف-المحجوب، در گزارش کرامات صوفیه271289010.22034/bahareadab.2018.0faحسینعلیقبادیاستاد ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس yesghobadi.hosein@yahoo.comرضامعتمدnoغلامحسینغلامحسین زادهدانشیار دانشگاه تربیت مدرسnogholamho@modares.ac.irسعید بزرگبیگدلیدانشیار دانشگاه تربیت مدرسnobozorghs@modares.ac.irJournal Article00000000Adaptation or the influence of one text on another or their interaction can be studied under the domain of stylistics as well as on issues related to genres. These issues and discussion deal with the reasons that justify from the literary point of view the presence of content and language of one text in another text. Tazkirat al-Awliya is one of the reliable sources of Persian mystical prose in theexpression of Sufis orders which has obvious signs of adaptation in similar texts. Farid al-Din Attar Nishaburi, the writer of this book, has made use of Persian and non-Persian sources in his expression of mysticism, especially Sufi Karamat. He used terse and eclectic language in his narration of the Karamat in order to express the Sufis orders. Although he was quite successful in covering many of adapted stories in his special diction, he did not want or could not conceal his influence in one of the employed sources (Kashf al-Mahjub). In many cases, the specific diction and style of Kashf al-Mahjubhave transferred toTazkirat al-Awliya especially in narrating Sofi Karamat. This article employs descriptive-analytic approach and attempts to study the literary reasons that howKashf al-Mahjub has influenced on Tazkirat al-Awliya.اثرپذیری یک متن از متن دیگر یا تعامل متنها با هم مسأله ای است که ذیل تحلیل مباحث مربوط به سبک شناسی و نیز در موضوعات مرتبط با شناخت انواع ادبی مورد تحلیل قرار میگیرد. تذکره الاولیاء یکی از منابع معتبر نثر فارسی عرفانی در بیان مقامات عرفا است که نشانه های آشکار اقتباس از متون همسان را در خود دارد. فریدالدین عطار نیشابوری، مؤلف این کتاب، در بیان حکایتهای عارفان، بویژه کرامات صوفیه از منابع فارسی و غیر فارسی پیش از خود سود برده است. او در نقل این کرامات به بیانی موجز و التقاطی و تصرف آمیز در ذکر مقامات عارفان نظر داشته و با وجود آنکه موفق شده است که بسیاری از حکایات اقتباسی را در پوشش شیوه بیان خاص خویش قرار دهد، نتوانسته یا نخواسته است که تأثیر خود را از یکی از منابع مورد استفاده (کشف المحجوب) پنهان نماید تا جایی که در مواضع بسیار، زبان خاص و سبک بیان کشف المحجوب را بویژه در نقل کرامات صوفیه به تذکره الاولیاء انتقال داده است. در این مقاله که به روشی توصیفی – تحلیلی نگاشته شده، مصادیق اثرپذیریهای تذکره الاولیاء از کشف المحجوب و دلایل ادبی آن تجزیه و تحلیل شده است. اقتباس, سبک شخصی, تصرّف ادبی, کرامات صوفیه, تذکره الاولیاء, کشف المحجوبadaptation, personal style, Literary capture, Sofi Karamat, Tazkirat al-Awliya, Kashf al-Mahjubhttps://bahareadab.com/downloadPDF/720.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/720.pdfhttps://bahareadab.com/article/تبیین دلایل اقتباسهای آشکار تذکره الاولیاء از کشف-المحجوب، در گزارش کرامات صوفیهhttps://bahareadab.com/en/article/Explanation of the Reasons for Clear Quotations of "Kashf-ol Mahjub" in "Tazkira-Al-Awlia" in Sufis Miracle Report