%0 Journal Article %T "ساختارهای موازی در ترجمه های فارسی و انگلیسی قرآن کریم: مطالعه تطبیقی جزء سی‌ام بر مبنای نظریه نایجل فب" %J Journal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) %I بهار ادب %Z 3060-5660 %A Soheila Mohammad pour %A Zahra Abolhasani Chimeh %A Mahnaz Karbalai Sadegh %D 2026 %\ 2026/03/30 %N 123 %V 19 %P 323-349 %K Parallel structures %K Thirtieth part of the Holy Qur’an %K Qur’anic translation studies %K Fooladvand %K Arberry %K Qur’anic rhetoric. %X زمینه و هدف: ساختارهای موازی از مهمترین سازوکارهای بلاغی در قرآن کریم بشمار میآیند که در سطوح مختلف زبانی در ایجاد انسجام، برجسته سازی معنا و تقویت اثر هنری متن نقش دارند. جزء سی‌ام قرآن کریم به دلیل ایجاز، فشردگی ساختاری و بسامد بالای الگوهای تکرار و تقارن، زمینه ای مناسب برای بررسی این پدیده فراهم میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی ساختارهای موازی در جزء سی‌ام قرآن کریم و تحلیل چگونگی بازتاب آنها در دو ترجمه فارسی و انگلیسی قرآن، یعنی ترجمه فولادوند و ترجمه آربری است. روشها: این پژوهش با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعۀ کتابخانه ای انجام شده است. داده ها از آیات جزء سی‌ام استخراج و بر اساس چارچوب نایجل فب، با بسط عملیاتی آن به چهار سطح نحوی، صرفی ـ واژگانی، آوایی و گفتمانی طبقه بندی و تحلیل شده اند. همچنین در کنار بررسی آماری داده ها، سه سوره نازعات، تکویر و ناس بعنوان نمونه های نماینده برای تحلیل دقیقتر‌ ساختارهای موازی و نحوۀ بازتاب آنها در ترجمه ها انتخاب شده اند. یافته ها:.یافته های پژوهش نشان میدهد که ساختارهای موازی در جزء سی‌ام قرآن کریم پدیده ای نظام‌مندوچندلایه اند که در سازماندهی معنایی آیات، تقویت انسجام متنی، ایجاد آهنگ و برجسته سازی مفاهیم محوری نقش مهمی ایفا میکنند. نتایج بررسی ترجمه ها نیز نشان میدهد که ترجمه فولادوند در بازنمایی روابط نحوی، پیوستگی واژگانی و انسجام گفتمانی عملکرد برجسته تری دارد، درحالیکه ترجمۀ آربری در بازآفرینی جنبه های آوایی، ریتمیک و ادبی متن تفاوت آماری معناداری نشان میدهد. نتیجه گیری:بر اساس نتایج این پژوهش، ساختارهای موازی در جزء سی‌ام صرفا آرایه ای بلاغی نیستند، بلکه عناصری بنیادین در شکل‌دهی معنا، ایجاد انسجام و هدایت دریافت مخاطب محسوب میشوند. همچنین مقایسۀ ترجمه ها نشان میدهد که انتقال این ساختارها در ترجمۀ قرآن مستلزم ایجاد تعادل میان حفظ ساختار، انتقال معنا و بازآفرینی اثر بلاغی متن است که این تعادل بسته به سطح توازی متفاوت است و مترجم باید متناسب با بافت و نوع ساختار موازی، راهبرد ترجمه ای مناسب را برگزیند. %U https://bahareadab.com/article_id/2032