Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135320200926A study of the stylistics of the poem "Azhar and Mazhar" by Nizari Qohestaniبررسی سبک‌شناسی منظومۀ « ازهر و مزهر » اثر نزاری قهستانی159180010.22034/bahareadab.2020.0enFereshteh GolsorkhiInstructor of Persian Language and Literature, Farhangian Universitynofgolsorkhi@cfu.ac.irSayyad Mehdi RahimiAssociate Professor, Faculty of Persian Language and Literature, Birjand University yessmrahimi@birjand.ac.irMohammad BehnamfarProfessor of the Faculty of Persian Language and Literature, Birjand University nom.behnamfar@birjand.ac.irJournal Article00000000The poem of Azhar and Mazhar from Nizari Qohestani, is a work in the form of Masnavi, the main theme of which is the narration of the story of two lovers and the battles of Mazhar for the retrieval of Azhar. Due to the subject matter of the work and the use of love and epic themes in it, this poem can be considered as a combination of lyrical-epic literature. In this article, which is written in a library method and in a descriptive-analytical way, we have examined the stylistics of this work. Out of a total of 10,612 verses in this book, four thousand verses are randomly examined from both the lyrical and epic parts of the poem. Therefore, the main purpose of this article is to study and determine the stylistic features in the two lyrical and epic parts of Azhar and Mazhar poem. The results of this analysis show that the choice of Hazjrhythm in addition to being appropriate for the subject matter in the lyric section is also proportional to the subject matter in the epic section. Repetition of phonemes, word discounts, and paronomasia increase the internal music of this poem. The stylistic structure of the words is a mixture of lyrical, conversational, epic, and mystical language. The literary coordinates of the words are more based on imitation. The most common type of analogy is sensory. Metaphors are mostly metonymical, and metonymies are mostly vernacular and colloquial.منظومۀ ازهر و مزهر، سرودۀ نزاری قهستانی، اثری است در قالب مثنوی که مضمون اصلی آن روایت داستان دو دلداده به یکدیگر و جنگهای مزهر برای بازپس‌گیری ازهر است. با توجه به موضوع اثر و به کار رفتن موضوعات عشق و حماسه در آن، میتوان این منظومه را از نوع ادبی تلفیقی غنایی- حماسی دانست. در این مقاله که به روش کتابخانه ای و به شیوۀ توصیفی-تحلیلی نوشته شده است به بررسی سبک‌شناسی این اثر پرداخته ایم. از مجموع ده هزار و ششصد بیت این منظومه، تعداد چهارهزار بیت بطور تصادفی، از هر دو بخش غنایی و حماسی اثر مورد بررسی قرارگرفته است. بنابراین هدف اصلی این مقاله بررسی و تعیین ویژگیهای سبکی در دو بخش غنایی و حماسی منظومۀ ازهر و مزهر است. نتایج تحقیق نشان میدهد که انتخاب بحر هزج علاوه بر اینکه در بخش غنایی باعث تناسب وزن با موضوع سخن گردیده است، در بخش حماسی نیز با موضوع اثر تناسب دارد. تکرار واج ، واژه، تخفیف کلمات و جناس، باعث افزایش موسیقی درونی این منظومه شده است.ساختار سبکی واژه ها آمیزه ای از زبان غنایی، محاوره ای، حماسی و عرفانی است. مختصات ادبی کلام، بیشتر بر تقلید استوار است؛ بیشترین نوع تشبیهات حسی به حسی است، استعاره ها بیشتر مکنیه اند و کنایه ها بیشترعامیانه و محاوره ای است .سبک‌شناسی, ازهر و مزهر, نزاری قهستانی, منظومۀ حماسی- غنایی Stylistics, Azhar and Mazhar, Nizari Qohestani, Lyrical-epic Poetryhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1002.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1002.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبک‌شناسی منظومۀ « ازهر و مزهر » اثر نزاری قهستانیhttps://bahareadab.com/en/article/A study of the stylistics of the poem "Azhar and Mazhar" by Nizari Qohestani