Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135720210215A reflection on the Divan of Mir Valahi Qomi, a poet of the Safavid periodمعرفی نسخه خطی دیوان میر والهی قمی؛ شاعر دورۀ صفویه و سبک شناسی آن159181010.22034/bahareadab.2021.0enFatemehMalekiPhD student of Persian language and literature, South Tehran Branch, Islamic Azad University,Tehran,IrannoSt_f_maleki@azad.ac.irAlirezaSalehiassistant professor of Persian language and literature, South Tehran Branch, Islamic Azad University,Tehran,Iranyesali_salehi@azad.ac.irfaridehMohseni Hanjeniassistant professor of Persian language and literature, South Tehran Branch, Islamic Azad University,Tehran,Iran nof_mohseni@azad.ac.irJournal Article00000000In the infinite sense of Persian poetry and literature, despite all the efforts of numerous scholars, many works have not yet received much attention and the opportunity for scholars to identify and reflect on the many works ahead. One of the most prominent poets of the Safavid era who is unfortunately ignored by scholars is Mir Valeh Qomi, who, due to his talent in various fields, deserves his scrutiny. Mir Valeh Qom, who lived in the second half of the tenth century and the first quarter of the 11th century, is one of the poets, songwriters, and musicians of the Safavid era and one of the Sadat of Qom, whose works should be analyzed in the Indian literary realm. Contract analysis. Among his works are Divan Poems, which include quotations, sonnets, preferences and compositions, Masnavi, parodies, quatrains, fragments and material of history, and have a total of six thousand bits, most of which are quotations and sonnets. Forms. In this article, after briefly describing the period concerned, he first deals with the personality of Mir Valeh Qomi and, in the second step, examines his divan on the basis of new quadruplicate versions in order to establish the poet"s position and order in this poem. Identify the great Safavid era, which has not received any significant research so far.از قاموس بیکران شعر و ادب فارسی، با تمامی تلاشهایی که محققان متعدد مبذول داشته اند، هنوز بسیاری از آثار مورد توجه قرار نگرفته است و برای پژوهشگران فرصت شناسایی و تأمل در آثار زیادی پیش رو قرار دارد. یکی از شاعران زبردست دورۀ صفوی که متأسفانه آثارش از دیدۀ محققان مغفول مانده است، میر والهی قمی است که با توجه به استعدادی که در عرصه های مختلف از خود نشان داده است، شایسته و بایسته است که آثارش مورد مداقه قرار گیرد.میر والهی قمی که در نیمۀ دوم قرن دهم و ربع اول قرن یازدهم هجری میزیست، از جمله شاعران، تصنیف سازان و موسیقی دانان توانمند دورۀ صفویه و از سادات قم بشمار میاید که باید آثارش را در قلمرو ادبی سبک هندی مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. از جمله آثار وی دیوان اشعار است که قصاید، غزلیات، ترجیع و ترکیب بند، مثنوی، هجویات، رباعیات، قطعات و ماده تاریخ را در بر میگیرد و در مجموع شش هزار بیت دارد که بخش عمده ای از آن را قصاید و غزلیات تشکیل میدهد. در این مقال سعی بر آن است که پس از توصیف مختصری دربارۀ دورۀ مربوطه، در وهلۀ نخست به شخصیت میر والهی قمی و در گام دوم به واکاوی دیوان وی بر اساس نسخه های چهارگانۀ جدید پرداخته شود تا از این طریق جایگاه و مرتبۀ شعری این شاعر بزرگ دورۀ صفویه که تا به اکنون تحقیقات درخور توجهی دربارۀ وی صورت نگرفته است، شناسانده شود.دورۀ صفویه, سبک هندی, میر والهی قمی, دیوانSafavid Period, Indian Style, Qum Miri Valle, Divanhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1050.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1050.pdfhttps://bahareadab.com/article/معرفی نسخه خطی دیوان میر والهی قمی؛ شاعر دورۀ صفویه و سبک شناسی آنhttps://bahareadab.com/en/article/A reflection on the Divan of Mir Valahi Qomi, a poet of the Safavid period