Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136157920221122The study of style and content in the manuscript of Nami Kermanshahi’s Divanبررسی سبکی و محتوایی نسخه خطی دیوان نامی کرمانشاهی163189659610.22034/bahareadab.2022.6596enSeyyed JafarAziziPhD student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Razi University, Kermanshah, Irannosayedjafarazizi@gmail.comMohammad Ibrahim MalmirAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Razi University, Kermanshah, Iranyesdr_maalmir@razi.ac.irGholamrezaSalemyanAssociate Professor of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Razi University, Kermanshah, Irannosalemian@razi.ac.irJournal Article20211003BACKGROUND AND OBJECTIVES: Mirza Mohammad Nami Kermanshahi is one of the renowned poets of the 13th Century. In this essay, an attempt has been made to answer the question: What has caused the presence of figures of speech in his style? The study of style and content in the poet’s divan from the three intellectual, lingual, and literary aspects based on the existing scripts was the methodology of the essay. METHODOLOGY: An analytical-descriptive method has been used in writing this essay. FINDINGS: By reviewing Nami Kermanshahi’s divan, we can point out these prominent poetic features in his style. 1-Significant Lingual Features: A) Phonetic Features The lack of metric variety, metric slips, a greater frequency of poems without Radif than those with Radif in all used forms except for Ghazal, and a tendency to use literal figures of speech. B) Lexical Features: Frequency of Arabic words, exploitation of colloquial words, formation of words and composition, exploitation of modern words. C) Syntactic Features Subject-verb disagreement, ancient verbs, two prepositions for one complement, noun-adjective agreement. 2-Significant Literary Features: Types of alliteration, types of repetition, schemes of balance, paradox, allegory, allusion, simile, metaphor, trope, and irony. 3-Significant intellectual features: The concepts and teachings of Quran and Hadith, moderate mysticism, eulogy, lamentation and description, astronomical expressions and beliefs, music-related expressions, academic interpretations, diseases. CONCLUSION: Five manuscripts of his divan have been identified that were the source material of this essay. His divan includes qaside, ghazals, qet’e, Chronograms, rubáiyát, two masnavis, and one tarji’band. The exploitation of figures of speech and the creation of vivid and poetic images are among the general features of his poems. Except for a few cases, he does not pay much attention to rhyme, especiallly the long ones. His fondness for the members of Ahl al-Bayt is visible in most of his poems.زمینه و هدف: میرزامحمّد نامی کرمانشاهی از شاعران نامدار قرن سیزدهم است. در این جستار کوشش شده است به این پرسش پاسخ داده شود که چه مواردی باعث بروز خصوصیات شعری در سبک او شده است؟ بررسی سبکی و محتوایی دیوان شاعر بر اساس نسخ موجود از سه منظر فکری، زبانی و ادبی هدف این مقاله بوده است. روش مطالعه: در نگارش این مقاله از روش توصیفی-تحلیلی و کتابخانه ای استفاده شده است. یافته ها: با بررسی دیوان نامی کرمانشاهی میتوان به این ویژگیها بعنوان خصایص شعری درسبک او اشاره کرد: 1-ویژگیهای بارز زبانی: الف-ویژگیهای آوایی: عدم تنوع وزنی، لغزشهای وزنی، کثرت اشعار بدون ردیف نسبت به اشعار مردف در تمامی قالبها به استثنای غزلیات، توجه و بهره گیری از آرایه های بدیع لفظی. ب-ویژگیهای واژگانی: کثرت واژه های عربی، بهره گیری از لغات عامیانه، واژه سازی و ترکیب سازی، استفاده از واژه های امروزی. ج-ویژگیهای نحوی: عدم تطابق نهاد و فعل، افعال کهن، دو حرف اضافه برای یک متمم، حروف اضافۀ قدیمی، مطابقت صفت و موصوف. 2-ویژگیهای بارز ادبی: انواع جناس، انواع تکرار، مراعات النظیر، متناقض نما، تمثیل، تلمیح، تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه. 3-ویژگیهای بارز فکری: مفاهیم و آموزه های قرآن و حدیث، عرفان معتدل، مدح، مرثیّه و توصیف، اصطلاحات و باورهای نجومی، اصطلاحات مربوط به موسیقی، تعابیر علمی، بیماریها. نتیجه گیری: پنج نسخه خطی از دیوان ایشان شناسایی شده است که مبنای بررسی در این جستار بوده اند. دیوان او شامل قصاید، غزلیات، قطعات، مادّه تاریخها، رباعیات و دو مثنوی و یک ترجیع بند است. بکارگیری صنایع ادبی و خلق تصاویر زنده و شاعرانه از ویژگیهای کلّی اشعار اوست. جز چند مورد، توجّه زیادی به قافیه، مخصوصاً قافیه های طولانی ندارد. ارادت او به خاندان اهل بیت (ع) در بیشتر اشعارش دیده میشود.نامی کرمانشاهی, دیوان اشعار, تحلیل سبکی و محتواییNami Kermanshahi, Divan, Literary Return Period, Literary style and contenthttps://bahareadab.com/downloadPDF/1359.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1359.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی سبکی و محتوایی نسخه خطی دیوان نامی کرمانشاهیhttps://bahareadab.com/en/article/The study of style and content in the manuscript of Nami Kermanshahi’s Divan