Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136114020180807A New Look at the Style of Hafiz’s Sonnet and the Categorization of the Subject of Sonnetsنگاهی تازه به سبک غزلسُرایی حافظ و طبقه بندی موضوعی غزلها131151010.22034/bahareadab.2018.0enMohammadHejazi FardDepartment Of Persian Language and Literature, Payam Noor University yesm.hejazifard@gmail.comNasrollahEmamiDepartment Of Persian Language and Literature, Shahid Chamran University, Ahvaznonasemami@yahoo.comAliSarvar YaghubiDepartment Of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Arak noraaymand92@gmail.comJournal Article00000000In most of Hafiz sonnet a seeming incoherence and lack of connection in lines of poetry has been observed and considered as one of the innate characteristics of Hafiz sonnets. A feature which made some researchers of Hafiz studies believe in line"s independency. While his poems show their coherence and line"s deep connections under a precise and careful analysis and also discovering inter-textual relation in literal and conceptual lines proves the coherence. Studying connection and representing general rules over sonnets" "Form" and "Structure" can satisfactorily reject the hypothesis of the apparent incoherence in Hafiz poems. The present research not only represents a scientific study of genres on 486 sonnets based on Khanlari publication which results in defining 11 different forms of sonnets, but also analyzing and comparing structure and form in both genres of romantic and hymn is going to show that each sonnet by Hafiz has been composed by utilizing particular patterns which were initiated in poet"s mind. These patterns contain numerous differences to each other, and also have connected components and fragments in their essence.یکی از ویژگیهای ذاتی شعر حافظ، که در اغلب غزلهای دیوان به چشم میخورد، گسستگی و عدم پیوند صریح در ظاهر ابیات است؛ خصیصه ای که سبب شده است تا برخی حافظ پژوهان، رأی بر استقلال ابیات، در غزلهای حافظانه صادر کنند. این در حالی است که بررسی دقیق و موشکافانه اشعار خواجه و کشف ارتباط درونی میان «لفظ» و «معنی» آنها، بیانگر پیوستگی و اتصال عمیق ابیات با یکدیگر است. مطالعه روابط بین اجزای متن و آشکار ساختن ضوابط و قواعد کلی حاکم بر «فرم» و «ساختار» غزلها، میتواند تا حد مطلوبی، فرضیه گسسته نمایی در شعر حافظ را ابطال نماید. مقاله حاضر، ضمن گونه شناسی و دسته بندی موضوعی 486 غزل دیوان - مطابق طبع و تصحیح استاد خانلری - و ارائه یازده طبقه مختلف از غزلها، بر آن است تا با بررسی و مقایسه سبک و ساختار دو گونه عاشقانه و ستایشی (مدحی)، نشان دهد هر کدام از گونه های غزل حافظ، با پیروی از الگویی خاص، که در ذهن شاعر نقش میبسته است، سروده شده اند؛ این الگوها، ضمن تفاوتهای عدیده با همدیگر، در ذات خود دارای اجزا و پاره های به هم پیوسته اند.حافظ, غزل, سبک, ساختار, گونه شناسیHafiz, Sonnet, Style, Structure, typologyhttps://bahareadab.com/downloadPDF/713.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/713.pdfhttps://bahareadab.com/article/نگاهی تازه به سبک غزلسُرایی حافظ و طبقه بندی موضوعی غزلهاhttps://bahareadab.com/en/article/A New Look at the Style of Hafiz’s Sonnet and the Categorization of the Subject of Sonnets