Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136179620240420The role of rhyme and row in the formation of the literary genre of Ghana and epic (based on the comparison of Bijan and Manijeh and Weiss and Ramin)نقش قافیه و ردیف در شکل‌گیری نوع ادبی غنا و حماسه (بر پایۀ مقایسۀ بیژن و منیژه و ویس و رامین)293312731210.22034/bahareadab.2024.7312enNasrinGhorbaniPhD student, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Semnan University, Semnan, Iran.noNasrin.ghorbani@semnan.ac.irYadalehShokriAssociate Professor of the Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Humanities, Semnan University, Semnan, Iran.yesy-shokri@semnan.ac.irNavidFirouziAssistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Shahrood University of Technology, Shahrood, Iran.nonavidfirouze@shahroodut.ac.irJournal Article20230607BACKGROUND AND OBJECTIVES: One of the points that has not been paid attention to in the subject of rhyme and line is what is the difference between the use of rhyme and line in different literary genres and whether the poet in different literary types (epic, lyrical and didactic) uses Has he commented on the difference in its literary type from the rhyme and the line or not? Although important works such as al-Mujajm Shams Qais Razi and al-Khawaja Nasir al-Din Tusi"s poetry standards and other prominent works in this field are important as the initiators of these sciences, none of these works have mentioned the important relationship between rhyme, row and their use in a specific literary type. and the main focus of these works has always been on rhyme and line as a means of creating music. This research has investigated, analyzed and compared 1279 verses from the two love poems of Weiss and Ramin with the love story of Bijan and Manijeh in the discussion of rhyme and line. The purpose of this research is to show the behavior of these two poets with rhyme and line and their use in lyrical and epic genres. METHODOLOGY: The research method in this study is descriptive and analytical, which was done in a library form by studying sources, taking notes and classifying the materials. FINDINGS: The special place of rhyme and line in the structure of verse helps to understand and analyze it in the history of various developments of Persian poetry, and by examining these influential elements in verse, we can get valuable results in the analysis of verses and the poet"s style of verse making. He achieved in his type and literary style. CONCLUSION: In this research, by extracting the rhymes and rows of verses of these two love stories, we showed that Ferdowsi, unlike Fakhruddin Asad Gorgani, uses rhymes and nominal rows in his verses, and deliberately moves his syntax away from standard syntax, and although a story He narrates a romance, but in no part of his work, he does not leave the epic genre and the unnatural language, while on the other hand, Gorgani is loyal to the natural language by using more current rhymes.زمینه و هدف: یکی از نکاتی که در موضوع قافیه و ردیف به آن توجه نشده است این است که کاربرد قافیه و ردیف در ژانرهای مختلف ادبی چه تفاوتی با هم دارد و آیا شاعر در انواع مختلف ادبی(حماسی، غنایی و تعلیمی) در استفاده از قافیه و ردیف به تفاوت نوع ادبی آن نظر داشته است یا خیر. اگرچه آثار مهمی چون المعجم شمس قیس رازی و معیارالاشعار خواجه نصیرالدین طوسی و دیگر آثار برجسته در این حوزه به عنوان آغازگران این علوم حائز اهمیت هستند اما هیچ کدام از این آثار به رابطۀ مهم میان قافیه، ردیف و کاربرد آنها در نوع ادبی خاصّی اشاره نکرده اند و تمرکز عمدۀ این آثار همواره بر قافیه و ردیف بهعنوان ابزار سازندۀ موسیقی بوده است. این پژوهش به بررسی، تحلیل و مقایسه 1279بیت از دو منظومۀ عاشقانۀ ویس و رامین با داستان عاشقانۀ بیژن و منیژه در بحث قافیه و ردیف پرداخته است. هدف این پژوهش نشان دادن رفتار این دو شاعر با قافیه و ردیف و کاربرد آنها در ژانر غنایی و حماسی است. روش مطالعه: روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی و تحلیلی است که به شکل کتابخانه ای و با مطالعۀ منابع، فیش برداری و طبقه بندی مطالب صورت پذیرفته است. یافته ها: جایگاه ویژۀ قافیه و ردیف در ساختمان بیت به لحاظ نحوی به شناخت درست و تحلیل آن در تاریخ تحولات گوناگون شعر فارسی یاری میرساند و با بررسی این عناصر اثرگذار در بیت، میتوان به نتایج ارزشمندی در تحلیل ابیات و شیوۀ بیت سازی شاعر در نوع و سبک ادبی اش دست یافت. نتیجه گیری: در این پژوهش با استخراج قافیه ها و ردیفهای ابیات این دو داستان عاشقانه نشان دادیم که فردوسی برخلاف فخرالدین اسعد گرگانی با استفاده از قافیه و ردیفهای اسمی نحو خویش را در بیتها کاملاً عامدانه از نحو معیار دور میکند و اگرچه داستانی عاشقانه را روایت میکند اما در هیچ قسمت از اثر خود، از ژانر حماسی و نحو غیرطبیعی زبان خارج نمیشود در حالی که در مقابل، گرگانی با استفادۀ بیشتر از قافیه های فعلی، به نحو طبیعی زبان وفادار است.نحو, غنا, حماسه, قافیه, ردیف, ویس و رامین, بیژن و منیژهsyntax, richness, epic, rhyme, row, Weiss and Ramin, Bijan and Manijehhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1620.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/1620.pdfhttps://bahareadab.com/article/نقش قافیه و ردیف در شکل‌گیری نوع ادبی غنا و حماسه (بر پایۀ مقایسۀ بیژن و منیژه و ویس و رامین)https://bahareadab.com/en/article/The role of rhyme and row in the formation of the literary genre of Ghana and epic (based on the comparison of Bijan and Manijeh and Weiss and Ramin)