Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136124320190412Comparision of literary style`s features in three books of Saljogh dynastyبررسی و مقایسۀ سبکی سه نثر فنی در تاریخ آل سلجوق (راحۀ الصدور و آیه السرور، اوامر العلائیه فی امور العلائیه، مسامره الاخبار و مسایره الاخیار)259278010.22034/bahareadab.2019.0enZarrin TajVarediDepartment of Persia Language and Literature, University of Shirazyeszt.varedi@gmail.comMaralShahbaziPhD Student of Persia Language and Literature, University of Shiraznomaralshahbazi58@gmail.comJournal Article00000000Sixth and seventh centuries, in the evolution of history of Persian prose, are considered as the most important periods from the viewpoint of words, devices, literary compositions, and technical characteristics. The movement that began in the late sixth and the early seventh centuries for writing historical prose in artificial secretory prose style, found some sponsors and fans. The pioneer of this group of writers was Atâ-Malek Juvayni. But followers of Atâ-Malek who wrote their works as followers of Jahān-gushā, did not appropriately understand the truth of the master’s work. The aim of this study is to survey stylistic features of the three historical works: Rahat al-sudur by Rawandi, Avamer-Al-Alaeiyeh by Ibn Bibi, and Masamerat-Al-Akhbar by Mahmud Aghsaraei which are helpful resources of the Seljuk history. Except Rawandi, authors of the two other works have been followers of style of Jahān-gushā by Atâ-Malek. In this study, after a brief description of the circumstances of Sultanate of Rûm and their role in the spread of Persian languages in that area and also surveying the technical prose style features, the three works have been briefly presented. Then the books have been carefully examined in the three areas of the language, literature, and thought and some samples of the works were mentioned as examples.قرن ششم و هفتم در تاریخ تطور نثر فارسی از نظر الفاظ، صنایع، تکلفات و مختصات فنی مهمترین ادوار به شمار می‌آید. نهضتی که در اواخر قرن ششم و آغاز قرن هفتم در نگارش متون تاریخی به نثر مصنوع منشیانه شکل گرفت، حامیان و طرفدارانی یافت. سر سلسلۀ این دسته از مؤلفان کتب تاریخی، عطاملک جوینی است. اما پیروان عطاملک که آثار خود را به عنوان ذیلی بر جهانگشا نوشتند، به حقیقت کار استاد به شایستگی پی نبردند و نتوانستند همانند وی اثری زیبا بیافرینند که هم از نظر روایتهای تاریخی و هم از نظر ادبی آثاری در خور توجه و اهمیت باشند. هدف از این جستار بررسی ویژگی سبکی سه اثر تاریخی، یعنی راحه الصدور راوندی، اوامر العلائیه ابن بی بی و مسامره الاخبار محمود آقسرایی است که هر سه جز منابع مفید تاریخ سلجوقیان میباشد.در این نوشتار بر آنیم به این پرسش پاسخ دهیم که رویکرد نثر فنی در این کتب چگونه است و چه تفاوتها و شباهتهای سبکی در میان این سه اثر فنی دوره سلجوقی دیده میشود؟ویژگیهای سبکی, راحۀ الصدور, اوامر العلائیه فی امور العلائی, مسامرۀ الاخبار و مسایرۀ الاخیاstyle features.Rahat al-sudur.https://bahareadab.com/downloadPDF/771.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/771.pdfhttps://bahareadab.com/article/بررسی و مقایسۀ سبکی سه نثر فنی در تاریخ آل سلجوق (راحۀ الصدور و آیه السرور، اوامر العلائیه فی امور العلائیه، مسامره الاخبار و مسایره الاخیار)https://bahareadab.com/en/article/Comparision of literary style`s features in three books of Saljogh dynasty