Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-61361912320260723Analysis and Comparison of Persian Poetic Meter with Poetic Meters in Other Languagesتحلیل و همسنجی وزن شعر فارسی با وزن شعر در زبانهای دیگر299321825910.irandoi.2002/bahareadab.2026.8259enMohammadHassan ArjomandifarPostdoctoral student, Department of Persian Language and Literature, University of Tehran, Tehran, Iran.yesm.arjmandifar@uma.ac.irMahmoudFazalidProfessor, Department of Persian Language and Literature, University of Tehran, Tehran, Iran.nomfazilat@ut.ac.com Journal Article20260328BACKGROUND AND OBJECTIVES: This article, derived from a postdoctoral research project funded by the Iran National Science Foundation (INSF) entitled “Measuring Poetic Meter in Non-Persian Languages through the She"r-Ahang Method,” examines poetic meter in fourteen foreign languages. It is based on the hypothesis that the She"r-Ahang approach is capable of analyzing and classifying poetic meter across different languages and that its theoretical framework is applicable to the languages investigated in this study. METHODOLOGY: The present study is a theoretical-comparative investigation conducted through library-based research. It examines the metrical systems of poetry in fourteen languages from four linguistic groups—quantity-based, stress-based, tone-based, and mora-based—within the framework of the Poetic Rhythm Theory. For each language, relevant sources on its linguistic structure and metrical traditions were reviewed. The major poetic meters were identified, and two representative samples from each meter were selected and analyzed. Samples were chosen purposively to represent the principal metrical patterns of each language and enable cross-linguistic comparison. This study is based solely on published sources and does not include consultation with native speakers. CONCLUSION: The languages examined in this study can be classified into four syllabic structures: quantity-based, stress-based, mora-based, and tone-based. Since the She"r-Ahang framework was originally developed on the basis of a quantity-based structure, the other prosodic structures were first converted into a quantity-based model for analysis. Subsequently, Japanese (mora-based), Chinese (tone-based), English, German, and Russian (stress-based), as well as Sanskrit, Hindi, Greek, Latin, Urdu, Turkish, Italian, French, and Spanish (quantity-based), were analyzed through the She"r-Ahang framework. The findings provide supporting evidence for the applicability of She"r-Ahang theory to the analysis of metrical systems across different languages. However, broader studies are required before these results can be generalized to all languages of the world.زمینه و هدف: این مقاله برگرفته از طرح پژوهشی پسادکتری در بنیاد علم ایران - با عنوان«سنجش وزن شعر در زبانهای غیرفارسی با شیوه شعرآهنگ»- به بررسی وزن شعر در چهارده زبان خارجی پرداخته است با این فرضیه که شیوه وزن‌شناسیِ شعرآهنگ، بر سنجش و طبقه بندی وزن اشعار دیگر زبانها توانمند است و چارچوب شعرآهنگ قابلیت کاربرد در زبان‌های بررسی‌شده را دارد. روش مطالعه: پژوهش حاضر مطالعه ای نظری ـ تطبیقی به شیوه کتابخانه ای است. در این پژوهش، وزن اشعار چهارده زبان از چهار گروه زبان‌های کمیت‌محور، تکیه محور، تن‌محور و مورامحور بر اساس نظریه شعرآهنگ بررسی شده است. برای هر زبان، پس از مطالعه منابع معتبر مربوط به تاریخ زبان، ساختار زبانی و نظام‌های وزنی، مهم‌ترین وزن‌های شعری شناسایی و از هر وزن دو نمونه شعرِ نماینده انتخاب و تحلیل شده است. انتخاب نمونه ها به صورت هدفمند و بر مبنای نمایندگی الگوهای اصلی وزن در هر زبان انجام گرفته است تا امکان مقایسه میان نظام‌های وزنی گوناگون فراهم شود. همچنین گفتنی است این مطالعه بر اساس کتاب‌های زبان‌ها بوده نه گفتگو با گویشوران محلی آن زبانها. نتیجه گیری: ساختار هجایی زبانهایی که در این پژوهش بررسی شده اند به چهار گروه کمیت‌محور، تکیه محور، مورامحور و تن‌محور تقسیم میشوند. با توجه به اینکه شعرآهنگ بر اساس ساختار کمیت‌محور طراحی و تعریف شده، برای سنجش اوزان اشعار زبانهای خارجی با این شیوه، لازم است سایر ساختارها به کمیت‌محور تبدیل شوند. بعد از این مرحله زبان ژاپنی در ذیل ساختار مورامحور، زبان چینی(ذیل ساختار تن‌محور)، زبانهای انگلیسی، آلمانی و روسی(ذیل ساختار تکیه محور) و زبانهای سانسکریت، هندی، یونانی، لاتین، اردو، ترکی، ایتالیایی، فرانسوی و اسپانیایی(ذیل ساختار کمیت‌محور)، بررسی و در ترازوی شعرآهنگ سنجیده شدند و مشخص شد نتایج حاصل، شواهدی در حمایت از امکان به کارگیری نظریه شعرآهنگ در تحلیل نظام‌های وزنی زبان‌های مختلف فراهم میآورد البته برای تعمیم این نتایج به تمامی زبانهای جهان، انجام دادن پژوهش‌های گسترده تر ضروری است.شعرآهنگ, وزن, شعر, زبان, فارسی, خارجی, مقایسه, پژوهش.She’rāhang Method, Poetic Meter, Poetry, Language, Persian, Foreign Languages, Comparative Study, Research.https://bahareadab.com/downloadPDF/2031.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/2031.pdfhttps://bahareadab.com/article/تحلیل و همسنجی وزن شعر فارسی با وزن شعر در زبانهای دیگرhttps://bahareadab.com/en/article/Analysis and Comparison of Persian Poetic Meter with Poetic Meters in Other Languages