Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136124500000000Intertextual Relationships of Adib-al-Mamalik Farahani and Farrokhi Yazdi with Ferdowsi's Shahnamehمناسبات بینامتنی اشعار ادیب المماک فراهانی و فرّخی یزدی با شاهنامۀ فردوسی1939010.22034/bahareadab.0000.0enJalilTajlilDepartment of Persian Language and Literature, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iranyestajlil52@yahoo.comNegarRashidPh.D. student of Persian language and literature, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Irannon.rashid948@gmail.comAli MohammadSajjadiDepartment of Persian Language and Literature, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, IrannoA_sajadi@sbu.ac.irJournal Article00000000Although the literature of the Constitutionalist Period has refurbished the content, form, and template of Persian poetry, it is indebted to its past. Since the revolutionary and zealous nature of the poetry of this period has, above all, necessitated the augmentation of collective and national convergence and stimulation of Iranians" sense of patriotism and alienation, the epic qualities - both in form and in content - and the motivational capacities of Ferdowsi"s Shahnameh, are one of the best grounds to accomplish these ideal objectives.Utilizing a descriptive-analytical method and the theory of intertextuality, the present study aims to scrutinize the impression of two great poets in the Constitution Period i.e. Adib-al-Mamalik Farahani and Farrokhi Yazdi from Ferdowsi"s Shehnameh. It also analyzes the existing relationships between their poems in various content components (using Shahnametic symbols, parallelizing, and historical simulations), and form (language, rhetorical images, and musical components). In accordance with the results of the study, this effect was not a mere imitation, and these two poets have established newfangled patterns, particularly in terms of the transformation of characters, parallelism, and historical simulation. Furthermore, since these two poets have been under the influence of Shahnameh"s content and form, the intertextual relationship of their poems with Shahnameh is of a strong intertextuality.ادبیّات دورۀ مشروطه با همۀ تحوّلاتی که در محتوا و فرم و قالب شعر فارسی ایجاد کرد، وامدار گذشتۀ خود است. از آن جا که ماهیّت انقلابی و پرشور شعرِ این دوره بیش از هر چیز نیازمند تقویت همگرایی جمعی و ملّی و برانگیختن احساس میهن دوستی و بیگانه ستیزی ایرانیان بوده، خصایص حماسی - اعمّ از صوری و محتوایی- و ظرفیّتهای انگیزشی شاهنامۀ فردوسی، یکی از بهترین زمینه ها برای دستیابی به این اهداف آرمانی به شمار می آمده است. مقالۀ حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از نظریۀ بینامتنیّت در پی آن است که اثرپذیری دو تن از شاعران بزرگ دورۀ مشروطه یعنی ادیب الممالک فراهانی و فرّخی یزدی را از شاهنامۀ فردوسی بررسی کند و مناسبات موجود میان اشعار آنها را در مؤلّفه های گوناگونِ محتوا (بهره گیری از تلمیحات شاهنامه ای و موازی سازی و شبیه سازی تاریخی) و صورت (زبان، تصاویر بلاغی و مؤلّفه های موسیقایی) تحلیل نماید. بر اساس نتایج پژوهش، این اثرپذیری یک تقلید صِرف نبوده و این دو شاعر الگوهای جدیدی را به ویژه در زمینۀ دگردیسی شخصیّتها و موازی سازی و شبیه سازی تاریخی ایجاد کرده اند. همچنین روابط بینامتنی اشعار این دو شاعر با شاهنامه از نوع بینامتنیّتِ قوی است؛ زیرا در هر دو سطحِ محتوا و صورت از شاهنامه تأثیر پذیرفته اند.شاهنامه, ادیب الممالک, فرّخی یزدی, بینامتنیّت, محتوا, صورتShahnameh, Adib-al-Mamalik, Farrokhi Yazdi, intertextuality, content, formhttps://bahareadab.com/downloadPDF/804.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/804.pdfhttps://bahareadab.com/article/مناسبات بینامتنی اشعار ادیب المماک فراهانی و فرّخی یزدی با شاهنامۀ فردوسیhttps://bahareadab.com/en/article/Intertextual Relationships of Adib-al-Mamalik Farahani and Farrokhi Yazdi with Ferdowsi's Shahnameh