Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135220200823The Stylistics of the Khavari Kashani’s Manuscript and its Existing Versionsسبک شناسی دیوان خطی خاوری کوزه کنانی (کاشانی) و معرفی نسخ موجود آن259281010.22034/bahareadab.2020.0enNargesSepehrnejadStudent of Persian Language and Literature, Najaf Abad Branch, Islamic Azad University, Najaf Abad, Irannon.sepehrnzhad@shu.iaun.ac.irAbdolrezaModaresszadehAssociate Professor, Department of Persian Language and Literature, Najafabad Branch, Najafabad, Iran, and Member of the Faculty of Persian Language and Literature, Islamic Azad University, Kashan, Iran. yesmodareszade@iauk.ac.irAtta Mohammad RadmaneshProfessor, Department of Persian Language and Literature, Najaf Abad Branch, Islamic Azad University, Najaf Abad, Irannoradmanesh@iaun.ac.irJournal Article00000000Haj Mirza Ma’sum Khavari Kozekanani Kashan is the poet and religious scholar of the thirteenth century (AH) and a Scholar of the return period of literature. The poetic works of the poet are thirteen thousand three hundred and forty-seven verses written in the style of the return era poets, showing that the poets of the era, such as Abul-Ali Ganjavi, falaki Sharavani, Khaqani, Jami, Nizami, and Mohtasham Kashani, were considered and revived in the works. The question that arises is that in view of the critical correction of the Divan and the study of the linguistic and stylistic coordinates of his poetry, what period of Persian poetry (Khorasani or Iraqi) should he be examined in? In this article, we have tried to show that the geographical location of the poet and his place of residence in Azerbaijan and Kashan has had a profound effect on the poet"s language and expression and that the poet"s words are influenced by the atmosphere of his place of residence. Our general understanding is that the Khavari, a religious personality, has used poetry and literature in general as a means of conveying his desired concepts and thoughts.حاج میرزا معصوم خاوری کوزه کنانی (کاشانی) شاعر و عالم دینی قرن سیزدهم هجری و از سخنوران، دوره بازگشت ادبی است. آثار منظوم نفیس خطی خاوری سیزده هزار و سیصد و چهل و هفت بیت است که به شیوه شاعران عصر بازگشت سروده شده است که نشان میدهد، خاوری شاعرانی چون ابوالعلاء گنجوی، فلکی شروانی، خاقانی، جامی، نظامی و محتشم کاشانی را در سرودن اشعار در نظر داشته است و به نوعی احیا کننده شیوه آنان است. سوال پیش روی مقاله این است که با توجه به تصحیح انتقادی دیوان و کاوش مختصات زبانی و سبکی شعر او بایست نسبت شعری خاوری را با کدام دوره ادب فارسی (خراسانی یاعراقی) در عصر بازگشت بررسی کرد؟ در این مقاله نشان داده ایم که جغرافیای محل زندگی شاعر در آذربایجان و کاشان تاثیری شگرف بر زبان و بیان شاعر داشته است و کلام شاعر متاثر از محیط و اوضاع محل زندگی اوست. استنباط کلی ما این است که خاوری با توجه به شخصیت مذهبیی که دارد از شعر و ادب به عنوان ابزار انتقال مفاهیم مورد علاقه و تاکید خویش بهره گرفته است.خاوری کوزه کنانی, سبک شناسی, شعر بازگشت ادبی, مختصات سبکیOriental pottery, stylistics, literary recitation, poetry, stylistic coordinateshttps://bahareadab.com/downloadPDF/983.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/983.pdfhttps://bahareadab.com/article/سبک شناسی دیوان خطی خاوری کوزه کنانی (کاشانی) و معرفی نسخ موجود آنhttps://bahareadab.com/en/article/The Stylistics of the Khavari Kashani’s Manuscript and its Existing Versions