Omid MajdJournal of the stylistic of Persian poem and prose (JSPPP) 3060-56603060-6136135320200926Fictional Techniques in the Siavash's Tragedyتکنیکهای داستانی در تراژدی سیاوش122010.22034/bahareadab.2020.0enA'azam NikabadiPhD student of Persian Language and Literature, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran noa.nickabadi@ iau-arak.ac.irMohammadali DavoodabadiAssistant Professor of Persian Language and Literature, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Iran yesm-davoodabadi@iau-arak.ac.irAli SarvaryaqobiAssistant Professor of Persian Language and Literature, Arak Branch, Islamic Azad University, Arak, Irannoa_yaghoobi@iau_arak.ac.irJournal Article00000000Siavash"s story is one of the Shahnameh"s stories which Ferdowsi has enriched it with artistic elements of some of the story elements and storytelling techniques. Siavash grief involves the two stories of Forbidden Love and the story of Siavash deportation to Turan Land and his killing by Afrasiab, a combination of the epic and richness. This article investigates Shahnameh storytelling techniques with emphasis on fictional elements in Siavash"s story and has been written using descriptive-analytical research method. This article investigates techniques of Shahnameh"s storytelling with emphasis on fictional elements in Siavash"s story and has been written using descriptive-analytical research method. In mourn of Siavash the element of dialogue is used to represent the characters" thoughts, to develop the story and to advance the events, to express the characteristics of the persons, to introduce the relationships between the persons and their relationships, to illustrate, to determine the places, to specify the time, and to make space. The results show that in this story, Ferdowsi uses elements such as characterization, conflict, and plot in addition to the dialogue, and uses techniques such as suspense, arousal, rhythm, flash back, and combining epic with lyric.داستان سیاوش یکی از داستانهای شاهنامه است که فردوسی در آن با بهره جویی هنرمندانه از برخی از عناصر داستانی و تکنیکهای داستانپردازی زمینه ساز غنای بیشتر آن گردیده است. سوگ سیاوش دربرگیرندۀ دو داستان عشق ممنوعۀ سودابه و داستان تبعید سیاوش به توران زمین و کشته شدن او به دست افراسیاب است که به نوعی ترکیبی از حماسه و غناست. در این مقاله به بررسی تکنیکهای داستانسرایی شاهنامه با تأکید بر عناصر داستانی در داستان سیاوش پرداخته شده و به روش پژوهش توصیفی-تحلیلی نوشته شده است. در سوگ سیاوش از عنصر گفتگو برای نشان دادن افکار شخصیتها، بسط داستان و پیشبرد وقایع، بیان خصوصیات اشخاص، معرفی روابط میان اشخاص و نسبت آنها، تصویرسازی، مشخص کردن مکان، مشخص کردن زمان و فضاسازی استفاده شده است و نتایج به دست آمده نشان میدهد که فردوسی در این داستان علاوه بر گفتگو از عناصری همچون شخصیت‌ پردازی، کشمکش و پیرنگ در توصیفاتش بهره برده و از تکنیکهایی همچون تعلیق، خوش ‌آغازی، ضرباهنگ، به عقب کشیدن نقطۀ آغاز داستان و ترکیب داستان حماسی با داستان غنایی نیز در پرداخت پیرنگ آن استفاده کرده است.پیرنگ, داستان سیاوش, شخصیت ‌پردازی, صحنۀ آغازین, کشمکش, گفتگوPlot, Siavash's story, Characterizations, Beg https://bahareadab.com/downloadPDF/995.pdfhttps://bahareadab.com/downloadPDF/995.pdfhttps://bahareadab.com/article/تکنیکهای داستانی در تراژدی سیاوشhttps://bahareadab.com/en/article/Fictional Techniques in the Siavash's Tragedy